انواع گردشگری

 

 

درسال های اخیر گردشگری به عنوان صنعت بدون دود ؛ منبع درآمد سرشار در تجارت جهانی و عنصر مهمی در بهبود و تنظیم موازنه بازرگانی و تراز پرداخت های بسیاری از کشورها شده است ؛ این صنعت یک صنعت منحصر به فرد اقتصادی تلقی شده است و طرفدرا بسیاری دارد.

رشد قابل توجه و چشمگیر گردشگری در پنجاه سال اخیر نشان دهنده اهمیت فراوان اقتصادی و اجتماعی این پدیده است .

گردشگری در تولید ناخالص ملی نقش مهمی را ایفا می کند.

لوئیس ترنرامید بخش ترین و پیچیده ترین صنعتی می داند که جهان سوم با آن رو به رو است و معتقد است گردشگری بیشترین قابلیت را برای جانشینی دیگر صنایع درآمد زا دارد. 

توسعه گردشگری موجب رونق اقتصادی و کاهش فقر می شود و همچنین تاثیر به سزایی در افزایش درآمد و کاهش بیکاری و در نتیجه بهبود کیفیت زندگی مردم و افزایش رفاه اجتماعی دارد . علاوه بر آن گردشگری عاملی است برای گفتگویی بین فرهنگ ها و تمدن ها و از نظر سیاسی نیز ؛ روابط بین الملی را متعادل تر و نزدیک تر می سازد .

 از لحاظ مذهبی نیز بسیاری از ادیان تاکید ویژه ای برسیر و سفردر نقاط مختلف جهان به منظور کسب علم ودانش  داشته اند .

گردشگری در سطوح بالای اقتصادی و اجتماعی باعث شکوفایی استعدادها و ارتقای آموزشی در همه زمینه ها می شود .

 کشور ایران که دارای توانایی بالقوه عظیمی در زمینه زیست محیطی ؛ تاریخی ؛ میراث فرهنگی و غیره است نمی تواند و نباید به دلیل مسایل سیاسی و نگرانی های فرهنگی خود را از جریان های اقتصادی دور نگه دارد .

 

در این مقاله به انواع گردشگری اشاره شده است که عبارتند از : 

1) گردشگری فرهنگی

2) گردشگری هنری

3) گردشگری تاریخی                                                                    

4) گردشگری تفرح و تفرج

5) گردشگری دریایی

6)گردشگری طبیعت گردی

7) گردشگری تجاری و بازرگانی

8) گردشگری شهری

9) گردشگری روستایی

10) گردشگری قومی و عشایری

11) گردشگری مذهبی

 12) گردشگری ورزشی

13) گردشگری ماجراجویانه

14) گردشگری سلامت 

15) گرددشگری فضا و .....

 

-گردشگری روستایی : در گردشگری روستایی منابع فرهنگی ؛ طبیعی ؛ تاریخی نواحی روستایی به عنوان کالای فرهنگی گردشگری قابل عرضه اند. گردشگری روستایی موجب رشد اقتصادی و ایجاد تنوع و ثبات دراشتغال و پویایی تجارت و صنایع و گسترش فرصت های برا ی رشد درآمد به صورت فعالیت های چندگانه ؛ یجاد بازارهای جدید برای محصولات کشاورزی و گسترش مبنای یک اقتصاد منطقه ای می شود.

یکی از مهمترین ویژگی های اقتصاد گردشگری روستایی رغبت بخشی خصوصی و سرمایه گذاری به علت کوچک بودن و تنوع و ساده بودن طرح هاست ؛ در سال های اخیر با توجه به گسترش زندگی شهرنشینی و ماشینی بسیاری از مردم تمایل دارند به محیط های آرام با زندگی سنتی سفر کنند در واقع این نوع گردشگری شباهتی هم به گردشگری بومی دارد علی الخصوص در اروپا و آمریکا ی شمالی مردم به این نوع گردشگری تمایل دارند . مردم به نواحی کشاورزی و دامداری می روند و مدتی را در آنجا اقامت می کنند و از نزدیک شاهد نحوه زندگی روستایی هستند . در ایران اگر شرایط و امکانات آن فراهم شود گردشگری روستایی می تواند از جمله وارد مهم در آمدزای جهانگردی به حساب آید .

ایران دارای روستاهای بکر و سنتی است که برخی از آنها با معماری خاصی که دارند می توانند شهرت جهانی کسب کنند نظیر ماسوله در گیلان ؛ ابیانه در کاشان ؛ زیارت در گرگان و .... 

- گردشگری قومی و عشایری : این نوع گردشگری به منظور مشاهده سبک زندگی افراد بومی و اقوام انجام می شود . هدف گردشگری قومی شناخت اقوام مختلف و شرکت در تجربه های آنها است . تماشای مراسم سنتی ؛جشن ها ؛ آیین ها از جمله جذابیت های این نوع گردشگری است و برخی نیز جهت درک بهتری از موقعیت خود و یا دنیای معاصر به این گونه سفرها روی می آورند 

 در ایران به دلیل وجود اقوام مختلف لر؛ کرد ؛ ترک ؛ بلوچ ؛عرب و ترکمن و خصوصیاتی که هرکدام از آنها دارند واجد جذابیت های فراوانی برای هر ناظر و گردشگر بیرونی است و بسیاری از گردشگران علاقه دارند تا از نزدیک به تماشای زندگی سنتی و قومی بپردازند.

 

 

 

منابع : مطالب از مقاله انواع گردشگری که توسط آقای سید رفیع موسوی (دکترای حرفه ای مدیریت شهری ) نوشته شده بود ذکر شده است.